کودکانه های حرم
کودکانه های حرم
بالاخره اومدیم حرم امامرضا(ع) جون.
هر جا هم قدمون کوتاه بود،
شونههای بابا بلندمون کرد؛ اینقدر رفتیم
بالا که تونستیم دست بکشیم به پنجرههای ضریح و یه بوس محکم تحویلش بدیم.
ما همون بچههایی هستیم که آدرسِ این خونه رو، اول توی بغلِ بابا یاد گرفتیم و دیگه هیچوقت قرار نیست ازش برگردیم.
