خاطرات| شهید محمد اسلامی‌نسب
خاطرات شهید محمد اسلامی‌نسب
سال ۱۳۶۷ بود. دفتر لشکر فجر شیراز در خوزستان آب و جارو شده بود. دوستان همه چیز را آماده کرده بودند تا میهمانی عزیز به رواق چشمان ما پا بگذارد.
یک فیلم از مصاحبه‌ی شهید اسلامی‌نسب چند روز قبل از شهادت ایشان پخش شد.
شهید اسلامی‌نسب از چند عملیات مثل فتح المبین و ... یاد کرد و گفت: «آن پاره‌ی تن رسول الله(ص) همیشه ما را در مصائب یاری کرده است. هیچ‌گاه تنهایمان نگذاشته است.»
پس از درنگی کوتاه، از حضرت زهرا (س) سخن به میان آورد و با شور و جاذبه‌ای خاص سخنانش را ادامه داد.
بعد گفت: «من هرگاه نام بی‌بی فاطمه زهرا (س) را بر زبان می‌آورم ناخودآگاه از خود بی‌خود می‌شوم.»
پس از این جمله، شهید اسلامی‌نسب عینک را از چشمش برداشت و اشک‌هایش را پاک کرد. رشته‌ی کلام گسسته شد.
در این حال من متوجه میهمان عزیزمان شدم که سخت متأثر شده بود. ایشان نیز عینک را از چشمان خیس خود برداشته و مکرر می‌فرمودند:
«بگو! بگو! چرا سکوت کردی؟ داشتی از ملاقات با آن بزرگوار می‌گفتی.بگو، چرا حرف نمی‌زنی؟»
گریه به میهمان عزیز ما امان نداد. در پایان پخش فیلم، ایشان فرمودند: «من مطمئن هستم که این شهید عزیز در عالم بیداری با حضرت زهرا(س) ملاقات و مراوده داشته است.
او می‌خواست کیفیت این دیدار را توضیح دهد، اما لحظاتی بعد چرا منصرف شد و صحبت را عوض کردند!»
وقتی که مهمان عزیزمان مقر را ترک می‌کردند خواستار نوار مصاحبه‌ی آن سردار زهرایی شدند.
ما نیز با افتخار تمام آن فیلم را به میهمان عزیزمان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تقدیم کردیم.
مهر مادر/ ص ۴۴ و ۴۵